MAGOSTO

HISTORIA DO MAGOSTO.

Recibe este nome a festa que se organiza no mes de novembro, especialmente o día de Todos os Santos e o de San Martín para asar e posteriormente comer as castañas.

Antigamente era frecuente acompañar os magostos con viño novo.
Normalmente as mozas achegaban as castañas e os mozos o viño. Tamén se comía pan de trigo e outros alimentos da época.

Terminaba o magosto con xogos e bailes. O xogo máis común era o de tiznarse a cara uns a outros con cinza.

Os zonchos eran colares ou rosarios de castañas cocidas coa monda e atravesadas cun fío, esta é un costume que hoxe en día aínda se mantén.

Actualmente realízanse os magostos en case todos os lugares de Galicia, pois se tenta recuperar o costume, aínda que só se da importancia ao feito para comer as castañas e facer a festa.

XOGO:

RECURSOS:  (Preme na imaxe)

REFRÁNS:

Castañas, noces e viño

fan as delicias do San Martiño.

Xa sopra o vento 

¡chegou o momento!

Cun amplo sorriso 

regaña o ourizo. 

Ven Santos chuvioso

con moitos magostos

¡As ricas castañas

quentiñas asadas! 

A castaña ten unha maña

que se vai con quen a apaña.

A castaña no ourizo 

eu ven che sei o que fai.

Se é que está verde, madura 

e se está madura, cae.

E festa faremos grandes e pequenos.

Arredor do lume Estouros e fume.

Co negro tizón ¡vaia diversión! 

tiznareiche a cara ¡despois a lavala! 

Con ricos magostos 

e contos fermosos

¡Feliz San Martiño!

farto e entretido. 

ADIVIÑANZAS: 

Está en MES e non en TRES 
Repítome tres veces en CASTAÑA. 
Son a primeira letra de GUSTO. 
Son a última letra da frase anterior. Quedo no medio de FESTA.
Aparezco no SOUTO e desaparezco en SOUBO.
Son a letra que se repite en OUTONO. 

(MAGOSTO) 

Ten pelexo como a xente,
e é moi boa para comer; 
chega polo mes de Santos
e todo o ano a tés. 

(CASTAÑA)

Alto me vexo no meu capelexo,
 por unha risada quedei sen nada.

(CASTAÑA)

No aire se cría, no aire se ten; 

bota unha risada e perde o que ten

(CASTAÑA)

Unha cousiña cousa, 

criada no monte,

enxoita na casa 

e cómese sen tasa.

(CASTAÑA)

Alto vivo, mírame a xente

e se me río quedo sen dente.

(CASTAÑA)

 Alto estou cor de ouro teño

 e por unha risotada perdo o que teño.

(CASTAÑA)

Na semana do magosto, nas clases de Educación Física, practican a colección de xogos populares da Concellería de Xuventude do Concello do Grove para así saber xogar o día da festa.

MÚSICA:

  

Na próxima entrada, poderemos ver que ben o pasamos!!!